“Her birimiz şunu söyleyebiliriz: ‘Tanrı’nın dostları tarafından kuşatılmış, yönlendirilmiş ve yönlendirilmiş olarak… Aslında tek başıma asla taşıyamayacağım bir şeyi tek başıma taşımak zorunda değilim. Tanrı’nın tüm azizleri beni korumak, desteklemek ve taşımak için oradalar’” (Gaudete et Exsultate, Sevinin ve Mutlu Olun, Papa Francis, 19 Mart 2018, Roma, #4).
Katolik inancının birçok insanı ilgilendiren bir yönü, azizlerin, özellikle de İsa’nın annesi Meryem’in rolüdür.
Öncelikle, “Aziz nedir?” diye sorabilirsiniz. Katolikler genellikle azizleri, hayatlarını Tanrı’nın onlar için istediği şekilde yaşayan insanlar olarak düşünürler. Çoğunlukla kahramanca hayatlar yaşadılar ve hatta bazıları inançları yüzünden öldüler; biz onlara şehit diyoruz. Katolikler bu azizlerin zaten cennette Tanrı ile birlikte yaşadıklarına inanırlar.
Bazı azizlerin hayatları başlangıçta o kadar da mükemmel değildi, ancak Tanrı’nın onlar için istediği şeyi duymak için geldiler ve hayatlarını değiştirdiler. Eylemleri ve günlük yaşamlarıyla büyük tanıklar oldular.
İsa’nın annesi Meryem, bizim en büyük azizimiz olarak ilan edilir. Bunun nedeni, kurtarıcımız İsa’nın annesi olmak için Tanrı’nın isteğini kabul etmesidir. Tanrı’ya “evet” demek, hamile, evlenmemiş, genç bir Yahudi kadın olarak hayatını büyük bir riske attığı anlamına geliyordu.
Meryem de dahil olmak üzere azizler sorusu, bazı insanlarda endişeye neden olur çünkü Katoliklerin onları bir kaide üzerine koyarak, sanki Tanrıymış gibi “onurlandırmasından” endişe ediyorlar. İşte bazı açıklayıcı noktalar:
• Azizler Tanrı’ya eşdeğer değildir. Katolikler yalnızca Tanrı’ya ibadet eder.
• Katolikler, diğer Hıristiyanlar gibi, insanlardan Tanrı’ya dua etmelerini veya onlar için şefaat etmelerini ister. Bunun örneklerini İncil’de buluruz (Yakup 5:16-17, Romalılar 15:30-32). Azizlerin zaten cennette Tanrı ile birlikte olduğuna inandığımız için, onlardan bizim için de dua etmelerini isteyebiliriz.
• Azizler İncil’de anılır (İbraniler 12:1, Markos 12:26-27).
• Gerçek şu ki hepimiz aziz olmayı hedeflemeliyiz! Belki resmen tanınan bir aziz olmayacağız, ancak hayatımızı Tanrı’nın isteğine göre yaşadığımızda Tanrı’nın kutsal tanıkları oluruz.
