Genç Aziz Luke, Yunanistan’ın Aegina adasındaki küçük mülk sahiplerinden oluşan bir aileden geldi ve Sarazen baskınlarıyla Tesalya’ya taşınmak zorunda kaldı. Stefano ve Eufrosina’nın yedi çocuğundan üçüncüsü, küçük yaşlardan itibaren kendini tarlada çalışmaya adadı ve babasının ölümü yerine tamamen dua etmeye adanmış bir hayata başladı.
Sahip olduğu her şeyi fakirlere bağışlamak onun geleneğiydi ve bu kısa süre sonra akrabalarıyla çatışmaya girdi. Daha sonra evi terk etmek zorunda kaldı ve bir manastır aramak için dolaşmaya başladı. Macaristan ve Bulgaristan sınırındaki tehlikeli bölgeye bir keşiş olarak yerleşti ve burada onu kaçak bir köle zanneden acımasız yağmacılar tarafından yakalandı. Sonunda, Luca eve dönmeyi başardı, ancak orada kötü muamele gördü ve ayrılma yolu için hakarete uğradı. Bir süre sonra Atina yakınlarındaki bir manastıra girdi, ancak amiri, Eufrosina ona oğluna ihtiyacı olduğunu söyleyen bir rüyada görününce onu eve gönderdi.
Gerçekten, onu büyük bir sevinçle karşıladı ve sürpriz olmadı, ama kısa süre sonra Luke’un dini yaşamdaki gerçek mesleğine ikna oldu. Korint yakınlarındaki Joannitza Dağı’na bir hücre inşa etti, burada bir keşişin büyük bir kemer sıkma hayatına liderlik ettiği, ancak aynı zamanda hayır işleri ile birleşti. Şöhretinin yayılması uzun sürmedi ve şefaatine atfedilen sayısız mucize ona “Thaumaturgus” unvanını kazandırdı. Kendisini 7 Şubat’ta anan yeni Martyrologium Romanum, ölümünü 955’e yerleştirir ve daha önce kabul edilen 946 tarihini düzeltir. Daha sonra hücresi bir hitap haline getirilerek “Soterion”, yani “kurtuluş yeri” olarak adlandırılır.
Korint yakınında Joahnitsa Dağı’nda bir inziva yeri inşa etmeye karar verir ve orada yaşar. Bu yerde çok azla yetinir. Tüm gece boyunca dua edip, kendini uykudan mahrum bırakır. Aynı zamanda çok mutlu ve huzurludur. Bu yerde birçok ayartmalara karşı mücadele etmek zorunda kalır. Tanrı’dan o kadar çok lütuf alır ki, hem yaşamında hem de ölümünden sonra şifa vermeye devam eder. Ölümünden sonra bu yer küçük bir kiliseye dönüştürülür ve adını Soteno ya da Soterion koyarlar (Şifa veren yer).
