Saint Paul, Şam yolunda bir dönüşüm (iman değişimi) yaşamıştı. Yıllar sonra benzer bir durum, 13. yüzyılda İspanya’nın Astorga şehrine önemli bir katedral görevini üstlenmek üzere at sırtında görkemli bir şekilde giren Blessed Peter Gonzalez için de gerçekleşti. Ancak atı tökezleyip düştü ve Peter çamura saplandı; etraftaki insanlar ise buna gülerek izledi.
Alçalan (utanç yaşayan) Peter Gonzalez, bu olaydan sonra niyetlerini yeniden sorguladı—çünkü bu görevi ona piskopos olan amcası sağlamıştı—ve hayatında yeni bir yola girdi. Dominiken bir rahip oldu ve son derece etkili bir vaiz olarak ün kazandı. Uzun süre saray papazı olarak görev yaptı ve saray mensuplarının davranışlarını olumlu yönde etkilemeye çalıştı. Kral Ferdinand III ve ordusu Kurtuba’da Müslümanları yendikten sonra, Peter askerlerin yağma yapmasını engellemeyi başardı ve kralı, yenilen Müslümanlara merhametli davranmaya ikna etti.
Saraydan ayrıldıktan sonra hayatının geri kalanını İspanya’nın kuzeybatısında vaaz vererek geçirdi. Özellikle İspanyol ve Portekizli denizcilere yönelik özel bir hizmet geliştirdiği için onların koruyucu azizi kabul edilir.
Kutlu (Beato) Peter Gonzalez 1246 yılında hayatını kaybetti ve 1741 yılında aziz ilan edilmeden önce “kutlu” mertebesine yükseltildi.
Düşünce
Ne kadar sık bir felaket ya da talihsiz olay hakkında bir hikâye duyarız ve daha sonra bunun aslında iyi bir şeye dönüştüğünü öğreniriz. Her “felaket” sonuçları bakımından gerçekten kötü değildir; çünkü Tanrı, kötü gibi görünen durumlardan bile iyi sonuçlar çıkarabilir. Kutlu Peter’ın hayatında da bu böyle olmuştur. Atından düşüp çamura bulanması, hayatında iyi bir dönüşüme vesile olmuştur.
Koruyucu Olduğu Alan
Kutlu Peter Gonzalez:
- İspanyol ve Portekizli denizcilerin koruyucu azizidir.
Kısa Meditasyon: Ölüm Yeni Bir Başlangıçtır
İnancımız, ölümle ilgili sorularımıza cevap verir ve bize şunu anlamamıza yardımcı olur: Sevdiklerimizin ölümü bir son değil, onlar için yeni bir başlangıçtır. Ayrılık sadece fiziksel düzeydedir ve bu başlangıçta acı vericidir. Ruhsal olarak ise onlardan asla ayrılmayız. Çünkü inandığımız Tanrı, birbirini seven insanları asla ayırmaz. Tanrı sevgidir; seven insanları neden ayırsın ki?
Onlar aslında her zamankinden daha yakındır. Biz onları göremeyiz ama onlar bizi görebilir, bizi duyabilir ve bizi izlemeye devam ederler—annelerin yaptığı gibi. Ve inancımız bize şunu hatırlatır: Bu dünyadaki yolculuğumuzu tamamladığımızda bizi büyük bir kavuşma beklemektedir. Ne muhteşem bir kavuşma olacak!
