Tespihin Bakire Kutsal Meryem’i

Anma günü: 7 Ekim

Kutsal Tespih, Bakire Kutsal Meryem’le birlikte Mesih İsa’nın yaşamını ve kurtuluş gizemlerini düşünerek dua etme yoludur.

Kilise, 7 Ekim’de Tespihin Bakire Kutsal Meryem’ini anar. Bu anma, Meryem’in şefaatine güvenerek Oğlu’na yaklaşmaya çağırır. Meryem’e bağlılığımızın merkezinde Mesih vardır: onunla birlikte İsa’yı tanımayı, sevmeyi ve izlemeyi öğreniriz.

İncil, Meryem’in yaşananları yüreğinde saklayıp düşündüğünü anlatır (Luk 2:19). Tespih duasında biz de onunla birlikte Rabbin yaşamına bakarız: insan oluşuna, insanlara hizmetine, Izdıraplarına, Haçına ve dirilişine. Duaların sakin ritmi, bu olayların anlamını yüreğimizde düşünmeye yardımcı olur. Aynı sözleri sevgiyle tekrarlarken düşüncemizi Mesih’e yöneltiriz.

Tespih, genellikle beş onluk bölüm hâlinde okunur. Her bölümde bir gizem üzerinde düşünülür; Göklerdeki Babamız, on Selam sana Meryem ve Yücelik Övgüsü duaları okunur. Sevinç, ışık, ızdırap ve yücelik gizemleri, İsa’nın yaşamının farklı anlarını önümüze getirir. Papa II. Yuhanna Pavlus, 2002’de İsa’nın halka açık hizmetini anan ışık gizemlerini bu dua geleneğine eklemeyi önerdi.

Duaya kısa bir İncil metniyle başlamak ve ardından bir süre sessiz kalmak yararlıdır. Böylece sözlerimizle düşüncemiz birleşir. Tek başımıza, ailemizle veya cemaatle dua edebiliriz. Hastaları, yalnızları, ailelerimizi ve savaşın acısını yaşayan insanları Allah’a emanet edebiliriz. Bu dua, günlük yaşamda sabır, bağışlama ve merhametle davranmamıza da yardımcı olur.

Tespih duası Orta Çağ boyunca aşamalı olarak gelişti. Mezmurları okuyamayanların tekrarlanan duaları ve Meryem’e duyulan sevgi, bu geleneğin oluşmasında yer aldı. Dominikenler ve tespih kardeşlikleri onun yayılmasına önemli katkıda bulundular. Sade biçimi sayesinde Tespih, birçok kuşak için evde ve kilisede sürdürülebilen bir dua oldu.

Bugünkü anmanın tarihî başlangıcı, 7 Ekim 1571’deki İnebahtı Deniz Savaşı’yla bağlantılıdır. Papa V. Pius, savaş sırasında Meryem’in şefaatini isteyen imanlıların duasını hatırlayarak 1572’de bir şükran kutlaması oluşturdu. Papa XIII. Gregorius döneminde kutlama Tespih adıyla anılmaya başladı. 1716’da bütün Kilise’ye yayıldı; 1913’te Papa X. Pius kutlama gününü 7 Ekim olarak belirledi.

Ey Rab, Sana yalvarıyoruz:
Kalplerimizi lütfunla doldur.
Meleğin müjdelemesiyle
Oğlun Mesih’in Bedenleşmesini öğrendik.
Bakire Kutsal Meryem’in şefaatiyle,
O’nun Izdırapları ve Haçı aracılığıyla da
dirilişinin yüceliğine erişebilelim.
Bunu, Seninle ve Kutsal Ruh’la birlikte,
şimdi ve ebediyen hükmeden Oğlun
Rabbimiz Mesih İsa’nın aracılığıyla Senden dileriz.